GRASSEN

Als verreweg de meeste bloemen zijn uitgebloeid, zo vanaf halverwege oktober, dan zijn vele soorten grassen op hun mooist. Maandenlang blijven de pluimen de tuin sieren. Ook als grassen de winter ingaan en bovengronds afsterven, sieren ze de tuin met hun wintersilhouet: afgestorven verstilling.

 

Miscanthus sin.'Silberfeder'            Miscanthus sin. 'Gracillimus'   Panicum virg. 'Rehbraun'         

Aan bovenstaande foto's is de grote verscheidenheid in bloei af te lezen.

 

Een heel bekende grassoort is de Cortaderia selloana, Ned. naam: pampasgras. De plant is beperkt winterhard. Daarom is het raadzaam de bos bijelkaar te binden voordat er vorst komt, voor een goede winterbescherming. Strengere winters ( meer dan -10 gr.C.) worden minder goed verdragen.

Hoe ouder de plant, hoe rijker de pluimendracht. Het grasgedeelte van de plant wordt ca. 1 meter hoog, de pluimen kunnen wel tot over de 2 meter reiken.

De plant moet dus wel ruimte hebben. Ze heeft een hekel aan een natte standplaats. Voedselrijke en droge standplaats.

 

 

Een ijzersterke, groenblijvende grassoort is de Carex morrowii 'Variegata'. De plant is erg geschikt voor vakbeplanting. Ook randen kunnen er prima mee worden aangeplant.  Zij groeit polvormig. De plant is geschikt als onderbeplanting en gedijdt goed in de (half)schaduw. Maar ook op een meer zonnige plaats houdt zij wel stand. In tegenstelling tot veel andere grassen is de bloei in het voorjaar. De hoogte van de plant is ca.40 cm.